Een op de twee studenten geeft aan ooit een online cursus te hebben gevolgd ter aanvulling op hun traditionele opleiding. Digitale platforms, aanvankelijk ontworpen om geografische afstand te overbruggen, zijn nu dagelijkse hulpmiddelen geworden, ongeacht het niveau of de studierichting.
In tegenstelling tot een wijdverspreide opvatting garandeert het massale gebruik van deze middelen niet automatisch betere resultaten op examens. De prestatiekloof blijft bestaan, wat onthult dat het gevoel van digitale competentie de academische prestaties rechtstreeks beïnvloedt, veel verder dan alleen de toegang tot middelen.
Ook interessant : Kinderenpersonages: tussen mysterie en nostalgie
Het digitale dagelijks leven van studenten: tussen leerplatforms, MOOCs en nieuwe gewoonten
De Franse universiteiten hebben niet alleen een digitale laag aan hun werking toegevoegd; ze hebben hun organisatie heroverwogen rond de veelheid van digitale oplossingen. Vanaf het eerste jaar maken studenten kennis met een ballet van online tools: Moodle voor alles wat met documenten en opdrachten te maken heeft, Teams om te communiceren, samen te werken, om verduidelijking te vragen of een document snel te delen. De pandemie heeft deze dynamiek niet gecreëerd, maar versneld. Wat een tijdelijke reactie was, is nu verankerd in de gewoonten, tot het de nieuwe basis van het schoolleven is geworden.
De BYOD-logica, waarbij iedereen zijn laptop, tablet of telefoon meebrengt, is algemeen geworden. Werkruimtes en middelen zijn niet langer afgesloten: alles is overal en op elk moment toegankelijk. De verbonden schermen in de collegezalen, de online samenwerkingsactiviteiten, het beheer van werkgroepen, dit alles vormt een heringerichte universitaire ervaring. Ook studentenverenigingen steunen op deze tools om hun evenementen te organiseren, te communiceren en een zaal te reserveren via strategisch geplaatste touchscreen kiosken op de campus.
Verder lezen : Tussen overtuigingen en privacy: het huwelijk van Charlotte d'Ornellas en de echtgenote van Geoffroy Lejeune
De universitaire bibliotheken ontsnappen niet aan deze transformatie. Ze installeren sensoren om in real-time beschikbare plaatsen te detecteren, die op smartphones kunnen worden geraadpleegd. Een zaal reserveren, toegang krijgen tot scripties of stageverslagen, alles verloopt nu via applicaties of gespecialiseerde platforms. De toegankelijkheid neemt ook toe: aangepaste kiosken verschijnen, die het leven van studenten met een motorische handicap vergemakkelijken.
Voor degenen die verder willen gaan en alle mogelijkheden willen verkennen die deze digitale ruimtes bieden, gedetailleert de bron mycampus.eduservices.org het digitale ecosysteem dat het universitaire leven structureert. Deze hybridatie van ruimtes, tussen collegezalen en platforms, herdefinieert de manier van leren, samenwerken en organiseren, zowel in Frankrijk als elders.
Hoe beïnvloedt het gevoel van digitale competentie de examensuccessen en de evolutie van het hoger onderwijs?
Het vermogen om soepel door dit digitale landschap te navigeren is geen detail. Een student die begrijpt hoe hij een opdracht op Moodle moet indienen of een cursusmateriaal in een paar klikken kan ophalen, benadert de examens met minder angst. Hoewel het cijferverschil subtiel blijft, bestaat er een correlatie: degenen die zich comfortabel voelen met digitale tools hebben een klein voordeel.
Dit vertrouwen is niet gelijkmatig verdeeld. Studenten in wetenschappen en techniek, die vaak meer blootgesteld worden aan deze tools, presteren beter dan studenten in de gezondheidsrichtingen, voor wie het gebruik van Moodle meer inspanning vereist. Dit verschil is niet alleen te verklaren door de opleiding, maar ook door het schooltraject. Het behalen van een onderscheiding bij het baccalauréat versterkt dit gevoel van competentie, terwijl een bijbaan naast de studie minder tijd laat om alle functionaliteiten onder de knie te krijgen.
De gewoonten en het gebruik variëren ook per discipline: een student in management gebruikt de platforms anders dan een student in letteren of rechten. Digitale tools zijn geen doel op zich, maar ze veranderen de relatie tot het studeren diepgaand.
Het hoger onderwijs beweegt zich op nieuwe terreinen. Docenten testen virtual reality voor meeslepende simulaties, maken gebruik van augmented reality om hun materialen te verrijken. Studenten moeten volgen, zich aanpassen en soms opnieuw leren leren. Succes in het hoger onderwijs hangt niet langer alleen af van de hoeveelheid beschikbare informatie, maar van het vermogen om deze tools te beheersen zonder overweldigd te worden. Het beheersen van deze digitale wereld verlicht de mentale belasting en opent de deur naar succes voor iedereen een stukje breder.